© W豉dys豉w Bartoszewski
Warszawa 2006-2017
All rights reserved

Administracja serwisu:
Mariusz Kubik

Stowarzyszenie Pracownik闚, Wsp馧pracownik闚 i Przyjaci馧 Rozg這郾i Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziora雟kiego

Stowarzyszenie RWE im. Jana Nowaka-Jeziora雟kiego / www.wolnaeuropa.pl



Materia造 - zdj璚ia, teksty, multimedia, elementy grafiki, zawarte na niniejszej stronie i jej podstronach chronione s prawem autorskim (na mocy: Dz. U. 1994 nr 24 poz. 83, Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych).


Kategorie: Wszystkie | 1934 - Artyku造 | 1956 - 1959 | 1958 - Artyku造 | 1960 - Artyku造 | 1964 - Artyku造 | 1968 - Recenzje | 1970 - 1979 | 1970 - Recenzje | 1975 - Recenzje | 1980 - 1988 | 1980 - Pozosta貫 teksty | 1980 - Recenzje | 1986 - Pozosta貫 teksty | 1989 - Artyku造 i wywiady | 1990 - Artyku造 i wywiady | 1991 - Artyku造 i wywiady | 1992 - Artyku造 i wywiady | 1992 - Materia造 biograficzne | 1993 - Artyku造 i wywiady | 1994 - Artyku造 i wywiady | 1995 - Artyku造 i wywiady | 1995 - Kronika wydarze | 1995 - Materia造 biograficzne | 1995 - Pozosta貫 teksty | 1996 - Artyku造 i wywiady | 1996 - Materia造 biograficzne | 1997 - Artyku造 i wywiady | 1997 - Materia造 biograficzne | 1998 - Artyku造 i wywiady | 1999 - Artyku造 i wywiady | 2000 - Artyku造 i wywiady | 2000 - Pozosta貫 teksty | 2001 - Artyku造 i wywiady | 2001 - Pozosta貫 teksty | 2002 - Artyku造 i wywiady | 2002 - Materia造 biograficzne | 2002 - Pozosta貫 teksty | 2003 - Artyku造 i wywiady | 2004 - Artyku造 i wywiady | 2004 - Pozosta貫 teksty | 2004 - Recenzje | 2005 - Artyku造 i wywiady | 2005 - Kronika wydarze | 2005 - Materia造 biograficzne | 2005 - Pozosta貫 teksty | 2005 - Recenzje | 2006 - Artyku造 i wywiady | 2006 - Fotogaleria | 2006 - Kronika wydarze | 2006 - Materia造 biograficzne | 2006 - Pozosta貫 teksty | 2006 - Recenzje | 2007 - Artyku造 i wywiady | 2007 - Fotogaleria | 2007 - Kronika wydarze | 2007 - Materia造 biograficzne | 2007 - PISMA WYBRANE t. I/II | 2007 - Pozosta貫 teksty | 2007 - Recenzje | 2008 - Artyku造 i wywiady | 2008 - Fotogaleria | 2008 - Kronika wydarze | 2008 - Recenzje | 2009 - Artyku造 i wywiady | 2009 - Fotogaleria | 2009 - Kronika wydarze | 2009 - Recenzje | 2010 - Artyku造 i wywiady | 2010 - Fotogaleria | 2010 - Kronika wydarze | 2010 - Pozosta貫 teksty | 2010 - Recenzje | 2011 - Artyku造 i wywiady | 2011 - Fotogaleria | 2011 - Kronika wydarze | 2011 - Pozosta貫 teksty | 2011 - Recenzje | FOTOGALERIA ARCHIWALNA 1 | FOTOGALERIA ARCHIWALNA 2 | FOTOGALERIA ARCHIWALNA 3 | FOTOGALERIA ARCHIWALNA 4 | FOTOGALERIA ARCHIWALNA 5 | NOWE KSI*KI | STRONA G紟NA | Varia
RSS
鈔oda, 03 pa寮ziernika 2007
Bartoszewski: Grass wykaza "wybi鏎cz odwag cywiln"

Wirtualna Polska (http://www.wp.pl)

18. 08. 2006 r.

Profesor W豉dys豉w Bartoszewski uwa瘸 za "bolesne" to, 瞠 Guenter Grass, kt鏎y jako laureat Nagrody Nobla mia prawo uchodzi za autorytet moralny, wykaza "wybi鏎cz odwag cywiln", nie ujawniaj帷 wcze郾iej, i s逝篡 pod koniec II wojny 鈍iatowej w Waffen-SS. Niew徠pliwie po瘸這wania godne, szczeg鏊nie u cz這wieka na tym poziomie, 瞠 nie znalaz w ci庵u 60 lat okazji - bardzo ostro i surowo pot瘼iaj帷 innych ludzi za b喚dy - aby przyzna si, 瞠 jako m這dzieniec s逝篡 siedem tygodni w tej formacji - oceni prof. W豉dys豉w Bartoszewski.

Jego zdaniem, gdyby Guenter Grass wcze郾iej przyzna si, nikt nie m鏬豚y mie o to do niego pretensji. Powo豉li go na podstawie podania, kt鏎e z這篡 do innej broni, maj帷 15 lat, a powo豉no go p馧tora roku p騧niej, nie pytaj帷 o nic - powiedzia Bartoszewski. Siedem tygodni by w tej formacji, w og鏊e nie bra udzia逝 w 瘸dnych walkach, nie pope軟i 瘸dnej zbrodni, nie ma wi璚 瘸dnego logicznego powodu, dla kt鏎ego si tak zak豉ma. Zosta zaprzysi篹ony w lutym, a sko鎍zy na pocz徠ku maja (1945). Ale by i zatai - podkre郵i Bartoszewski.

Wed逝g niego, bolesne jest to, 瞠 kto, kto ze wzgl璠u na Nagrod Nobla ma podstawy uchodzi za autorytet, wykaza tak "wybi鏎cz odwag cywiln". Bartoszewski zaznaczy jednak, 瞠 je瞠li chodzi o Gda雟k, to zas逝gi Grassa, takie jak uwypuklenie tego miasta w historii wojennej, s bardzo znaczne. Jako Polacy nie mo瞠my mie szczeg鏊nych pretensji do Grassa, ale jako ludzie i Europejczycy mo瞠my mie moralne w徠pliwo軼i dotycz帷e jego postawy - powiedzia.

W ocenie Bartoszewskiego, przemilczenie przez Grassa s逝瘺y w Waffen-SS jest moralnie jednoznacznie smutne, ale on nie b璠zie tego ocenia. Nie jestem Gda雟zczaninem, nie bra貫m udzia逝 w 瘸dnym czczeniu Grassa. Politycznie stoj na drugim biegunie, bo on jest skrajna lewica, a ja ni nigdy nie by貫m, wi璚 nie jestem tu w豉軼iwy do wydawania s康闚 - powiedzia.

Bartoszewski podkre郵i jednak, 瞠 jako cz這wieka generacji wojennej boli go to, i Grass przemilcza tak rzecz. Nie dlatego, 瞠bym zarzuca mu jakie zbrodnie, bo 瘸dnych zbrodni mu nie zarzucam, no ale przykre jest to - powiedzia. Doda, 瞠 60 lat to by這 sporo, 瞠by si do tego przyzna. Oczekujemy od naszych pisarzy, artyst闚 czy uczonych, 瞠 b璠 m闚ili o b喚dach swojego 篡cia albo je naprawiali. A tu mi璠zynarodowa s豉wa... To jest przykre - zaznaczy.

Bartoszewski by dwukrotnie szefem polskiej dyplomacji: w latach 1995 i 2000-2001. Jest przewodnicz帷ym Mi璠zynarodowej Rady O鈍i璚imskiej i Rady Ochrony Pami璚i Walk i M璚ze雟twa. W czasie II wojny 鈍iatowej by pracownikiem Polskiego Czerwonego Krzy瘸 w Warszawie. Od 22 wrze郾ia 1940 r. do 8 kwietnia 1941 r. by wi篥niem politycznym KL Auschwitz (numer obozowy 4427); zosta uwolniony z obozu w wyniku zabieg闚 PCK w Mi璠zynarodowym Czerwonym Krzy簑.

Od lata 1942 r. uczestniczy w dzia豉niach przeciwko okupantowi w Armii Krajowej i w Delegaturze Rz康u na Kraj (Departament Spraw Wewn皻rznych). W latach 1942-1944 wsp馧organizowa tajn Rad Pomocy 砰dom (kryptonim 疾gota). Uczestniczy w Powstaniu Warszawskim. (販)

wtorek, 05 grudnia 2006
Warto by przyzwoitym

Dziennik Zachodni (Katowice)

Nr178 / 1. 08. 2006 r. (dodatek: "Powstanie Warszawskie")

Autorytet - mo積a by powiedzie, gdyby to nie by這 takie oklepane. Posta pomnikowa wyznaczaj帷a standardy ponad podzia豉mi politycznymi, historycznymi, spo貫cznymi. W豉dys豉w Bartoszewski dokona odwa積ego wyboru - pomaga powsta鎍om w getcie, by wi篥niem Auschwitz, bra udzia w Powstaniu Warszawskim. To nauczy這 go i嗆 przez 篡cie prostym torem - wyznaczonym uczciwo軼i, przyzwoito軼i, m康ro軼i, dzielno軼i.

Mia 17 lat, kiedy wybuch豉 wojna. Powinien chodzi nad Wis喚 z przyjaci馧mi i cieszy si m這do軼i, tymczasem historia zmusi豉 go do biegania z noszami i transportowania rannych. We wrze郾iu 1940 roku zosta zatrzymany na 皋liborzu. Wraz z nim w niemieckie r璚e trafi這 wiele os鏏. Rozkaz - ob霩 koncentracyjny Auschwitz-Birkenau. Numer obozowy 4427. Czy to mia by koniec?

Na szcz窷cie dzia豉 w PCK - organizacja stara si wyci庵n望 go zza drut闚. 8 kwietnia 1941 roku jest na wolno軼i. Po takim do鈍iadczeniu naturalne by這by, gdyby zaszy si gdzie na prowincji, trzyma z dala od wojny i polityki.

Ale on robi inaczej. Nawi您uje kontakt ze Zwi您kiem Walki Zbrojnej. We wrze郾iu 1942 roku zostaje 穎軟ierzem AK. Poprzez Front Odrodzenia Polski poznaje Tymczasowy Komitet Pomocy 砰dom "疾gota", w kt鏎ym dzia豉 przez kolejne dwa lata.

Chce pisa, redagowa, wie, jak wa積a jest informacja. Na prze這mie 1942 i 1943 roku jest sekretarzem redakcji miesi璚znika "Prawda". Zaczyna prac w Wydziale Bezpiecze雟twa Departamentu Spraw Wewn皻rznych Delegatury Rz康u na Kraj. Zajmuje si pomoc dla wi篥ni闚, w Referacie 砰dowskim - konkretnie pomoc dla uczestnik闚 Powstania w Getcie Warszawskim (1943 r.).

W ksi捫ce "Dni walcz帷ej stolicy. Kronika Powstania Warszawskiego" Bartoszewski przedstawia powsta鎍闚 bez ubarwie. Miasto zwyk貫 - s這鎍e, pi瘯na pogoda, powsta鎍y te zwykli - m這dzi ludzie, kt鏎zy chc walczy o Ojczyzn, o siebie, swoj przysz這嗆. Jednym z nich jest on. Bierze udzia w powstaniu od pierwszego dnia. By adiutantem dow鏚cy plac闚ki informacyjno-radiowej "Asma" i redaktorem naczelnym dw鏂h czasopism: "Wiadomo軼i z Miasta" i "Wiadomo軼i Radiowe". Dobrze wywi您uje si ze swoich obowi您k闚, co dostrzega dow鏚ztwo AK - dostaje Srebrny Krzy Zas逝gi z Mieczami, potem Krzy Walecznych. Pod koniec powstania zostaje awansowany na stopie podporucznika. 7 wrze郾ia - kiedy Warszawa ju tylko krwawi - opuszcza miasto.

Jedzie do Krakowa, gdzie ca造 czas pracuje w biurze AK. Jeszcze od listopada 1944 do stycznia 1945 roku pe軟i funkcj sekretarza redakcji "Biuletynu Informacyjnego" - centralnego organu AK, pisma, kt鏎e w konspiracji ukazywa這 si od samego pocz徠ku wojny. Pod koniec 1945 roku Bartoszewski wr鏂i do stolicy.

Ma w r瘯u wiele 鈍iadectw dotycz帷ych zbrodni niemieckich, warunk闚 obozowych, zag豉dy 砰d闚. Podejmuje wi璚 wsp馧prac z Instytutem Pami璚i Narodowej i G堯wn Komisj Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce. Publikuje w PSL - owskiej "Gazecie Ludowej". To tam ukazuj si jego pierwsze spisane wspomnienia z powstania. Ale bycie w opozycji do w豉dzy nie jest 豉twe. W 1946 roku trafia na Rakowieck. W 1952 roku pod fa連zywym zrzutem o szpiegostwo zostaje skazany na 8 lat wi瞛ienia. W marcu 1955 roku Najwy窺zy S康 Wojskowy uznaje, 瞠 zosta nies逝sznie skazany. W 1957 roku Bartoszewski zaczyna wsp馧prac z "Tygodnikiem Powszechnym".

Od tego czasu zaczyna si okres, w kt鏎ym W豉dys豉w Bartoszewski w pe軟i mo瞠 dzia豉 na arenie mi璠zynarodowej. Na pocz徠ku lat 60. wyjecha do Izraela na zaproszenie Instytutu Yad Vashem. Dostaje Medal Sprawiedliwy w鈔鏚 Narod闚 安iata. I 鈍iat zaczyna dostrzega jego wielko嗆. Utrzymuje kontakty z innymi osobisto軼iami, kt鏎e 篡j na emigracji - Janem Nowakiem-Jeziora雟kim, Janem Karskim, Czes豉wem Mi這szem.

Rozwija si jego kariera naukowa. Prowadzi wyk豉dy z historii na KUL-u, w Monachium, Eichstatt, potem w Augsburgu. To z tamtego okresu zosta mu tytu profesorski, przyznany przez rz康 Bawarii.

Kariera zagraniczna w jego poczuciu nie zwalnia go z konieczno軼i walki o woln Polsk. Jest cz這nkiem "Solidarno軼i" i 13 grudnia 1981 roku zostaje internowany. W kwietniu 1982 roku wychodzi na wolno嗆.

W wolnej Polsce Bartoszewski jest ju niekwestionowanym autorytetem. Przez pi耩 lat pe軟i funkcj ambasadora RP w Wiedniu. By ministrem spraw zagranicznych w rz康zie J霩efa Oleksego, z nominacji prezydenta Lecha Wa喚sy - poda si jednak do dymisji, gdy prezydentur obj掖 Aleksander Kwa郾iewski. Szefem polskiej dyplomacji zosta jeszcze raz za premiera Jerzego Buzka. Dzia豉 w Mi璠zynarodowej Radzie Pa雟twowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w O鈍i璚imiu, Polskim PEN Clubie, Radzie Ochrony Pami璚i Walk i M璚ze雟twa.

Ca造 czas w gronie najwybitniejszych, elity elit, ludzi z pi瘯nymi 篡ciorysami.

Gdy w ubieg造m tygodniu dzwonili鄉y do niego, by w paryskim Instytucie Literackim, gdzie celebrowano setn rocznic urodzin Jerzego Giedroycia. Na takich spotkaniach jest jednym z najwa積iejszych go軼i.

Jaki czas temu, gdy kto zapyta profesora o najwa積iejsz dla niego ide - pojednania polsko-篡dowskiego i polsko-niemieckiego - i o to, co ka盥y z nas mo瞠 dla tej sprawy zrobi, W豉dys豉w Bartoszewski odrzek: - Jednostka w ka盥ej sprawie, r闚nie w tej, mo瞠 oddzia造wa przyk豉dem swojego zachowania. (...) To na pewno ma這, ale te i bardzo du穎, je瞠li takich jednostek b璠zie dziesi徠ki czy setki tysi璚y.

Marek Twar鏬

* * *

Prof. W豉dys豉w Bartoszewski

"Zapad豉 ostatnia noc przed powstaniem. Noc ostatnia Warszawy okupowanej i noc ostatnia dla paru tysi璚y ludzi, kt鏎zy nast瘼nego dnia po Godzinie "W", tak z ut瘰knieniem wyczekiwanej przez m這dzie, mieli utraci 篡cie. (...)

Wtorek, 1 sierpnia 1944, powstania dzie pierwszy. ㄠczniczki alarmowe przej窸y rozkaz p趾. "Montera" 1 sierpnia o godz. 7 rano i ruszy造 na miasto. Od rana kr捫y造 r闚nie po mie軼ie patrole policji niemieckiej, piesze i na samochodach opancerzonych. (...) Jedynym 廝鏚貫m informacji pozostawa造 wi璚 wydawnictwa i rozkazy podziemia. We wczesnych godzinach po逝dniowych kilka tysi璚y os鏏 w Warszawie zaj皻ych by這 przekazywaniem rozkazu o Godzinie "W", przenoszeniem broni i amunicji. Odczuwalne na ulicach podniecenie nadaje miastu wygl康 jak gdyby odm這dzony. Nadal pi瘯na pogoda, 鈍ieci s這鎍e. Codzienny biuletyn radiowy "AR" kolportowany 1 sierpnia przed po逝dniem g這si jeszcze, jak podano "na pro軸 miarodajnych czynnik闚", ostrze瞠nie nast瘼uj帷ej tre軼i: "W ostatnich dniach zdarzy這 si na terenie Warszawy szereg wypadk闚 lekcewa瞠nia sobie 鈔odk闚 ostro積o軼i w stosunku do okupanta. Lekkomy郵no嗆 ta poci庵n窸a za sob wiele niepotrzebnych i bolesnych ofiar. Nale篡 pami皻a, 瞠 nie czas jeszcze na dekonspiracj." Tymczasem oko這 godz. 13.50 padaj na 皋liborzu pierwsze strza造."

("Dni walcz帷ej stolicy. Kronika Powstania Warszawskiego", Warszawa 2004)

鈔oda, 25 pa寮ziernika 2006
Niemcy: Prof. Bartoszewski laureatem Nagrody 鈍. Wojciecha

„Gazeta Wyborcza” (Warszawa)

Nr 245 (5252)/ 19. 10. 2006 r.

W豉dys豉w Bartoszewski, by造 polski minister spraw zagranicznych, zosta tegorocznym laureatem Mi璠zynarodowej Nagrody 鈍. Wojciecha. Wyr騜nienie w imieniu Fundacji 鈍. Wojciecha w Krefeld (Nadrenia P馧nocna-Westfalia) przyzna polskiemu politykowi, historykowi i esei軼ie mi璠zynarodowy komitet w uznaniu jego dzia豉lno軼i na rzecz zjednoczonej Europy. "Laureat zazna ogromnych cierpie jako wi瞛ie obozu koncentracyjnego Auschwitz, jak r闚nie w wi瞛ieniach re磨mu komunistycznego. Pozosta wierny idea這m sprzeciwu wobec bezprawia, wspierania prze郵adowanych, wolno軼i, sprawiedliwo軼i i pojednania" - uzasadnia fundacja. W豉dys豉w Bartoszewski odbierze nagrod w czerwcu 2007 r. w Bratys豉wie z r彗 prezydenta S這wacji Ivana Gaszparovicza. Laudacj wyg這si by造 kanclerz Niemiec Helmut Kohl. W鈔鏚 laureat闚 wyr騜nienia s ju m.in. Tadeusz Mazowiecki i Vaclav Havel.

Kog, PAP

pi徠ek, 20 pa寮ziernika 2006
Stoi 豉weczka Kuriera

„Gazeta Wyborcza” („Gazeta Sto貫czna”)

Nr 246 (5253) / 20. 10. 2006 r.

Przed domem, w kt鏎ym ostatnie lata 篡cia sp璠zi Jan Nowak-Jeziora雟ki, ods這ni皻o wczoraj przedstawiaj帷 go rze嬌. S造nny Kurier z Warszawy siedzi na parkowej 豉wce i z lekkim u鄉iechem patrzy na przechodni闚.

Wok馧 rze嬌y zebrali si jego przyjaciele, znajomi i s御iedzi. Do odlanej z br您u postaci pierwsi przysiedli si Zofia i W豉dys豉w Bartoszewscy. By造 minister spraw zagranicznych uca這wa pos庵 w czo這.

- By cz這wiekiem ukszta速owanym w II Rzeczpospolitej. Dla niego liczy造 si trzy czynniki: Polska, Ko軼i馧 i Warszawa - powiedzia prof. Bartoszewski. - A ten dom by jego po瞠gnaniem z Polsk. St康 do ko鎍a obserwowa i komentowa 篡cie polityczne, udziela wywiad闚, m闚i co go denerwuje.

Zofia i W豉dys豉w Bartoszewscy podczas ods這ni璚ia 豉weczki Jana Nowaka-Jeziora雟kiego, w parku przylegaj帷ym do domu przy ul. Czerniakowskiej 178a na warszawskim Powi郵u (Foto: Teresa Bogucka)

Jan Nowak-Jeziora雟ki mieszka ostatnio na Powi郵u, przy ul. Czerniakowskiej 178a. Sprowadzi si tu w 2002 r. po powrocie z emigracji w Stanach Zjednoczonych. Zmar 20 stycznia 2005 r. Z pomys貫m postawienia przed jego domem rze嬌y wyszli przyjaciele Kuriera - Hanna i Jacek Fedorowiczowie. Przedsi瞝zi璚ie zgodzi si sfinansowa samorz康 Warszawy. Autorem rze嬌y jest Wojciech Gryniewicz z υdzi, tw鏎ca s造nnej ζweczki Tuwima na ul. Piotrkowskiej.

- Z Janem Nowakiem-Jeziora雟kim byli鄉y s御iadami, i to dwukrotnie. Po raz pierwszy ponad 60 lat temu - ja mieszka貫m przy ul. Czerniakowskiej, on niedaleko - przy ul. Wilanowskiej. Z tamtego domu wyszed do Powstania Warszawskiego. Po wielu latach zamieszkali鄉y w tym samym budynku - m闚i Jacek Fedorowicz.

Kuriera wspomina te by造 dow鏚ca jednostki "Grom" - gen. Roman Polko - dzi zast瘼ca szefa Biura Bezpiecze雟twa Narodowego. - Wizytowa nasz jednostk. Zaskakiwa bystro軼i umys逝. Pyta o nasze zaanga穎wanie w Iraku, o nauki, jakie wyci庵n瘭i鄉y z Ja速y. Dopytywa o sprz皻 wojskowy - wspomina genera.

R闚nie wczoraj na parterze ostatniego domu Jana Nowaka-Jeziora雟kiego otwarto Bibliotek Publiczn i Centrum Informacji jego imienia. Mo積a tu ogl康a wystaw zdj耩 i dokument闚 "Polska z bliska, Polska z oddali" po鈍i璚onych Kurierowi.

Tomasz Urzykowski

ZOBACZ FILM Z WYPOWIEDZI WxDYSxWA BARTOSZEWSKIEGO PODCZAS UROCZYSTO列I:

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/4,68466,,,,3693884.html

ZOBACZ FILM Z ODSΜNI犴IA POMNIKA JANA-NOWAKA-JEZIORA垶KIEGO:

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/4,68466,,,,3694069.html

FOTOGALERIA:

http://wladyslawbartoszewski.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?274492

czwartek, 19 pa寮ziernika 2006
List poparcia po rezygnacji z przewodniczenia Radzie Naukowej Polskiego Instytutu Spraw Mi璠zynarodowych

Warszawa, 8. 09. 2006 r.

W. Pan

Prof. dr hab. W豉dys豉w Bartoszewski

Wielce Szanowny Panie Profesorze,

W nawi您aniu do Pana decyzji o rezygnacji z przewodniczenia Radzie Naukowej Polskiego Instytutu Spraw Mi璠zynarodowych i tych okoliczno軼i, kt鏎e do tej decyzji doprowadzi造 pragniemy przekaza Panu Profesorowi wyrazy najg喚bszego szacunku i pe軟ego zrozumienia dla Pana postawy w tej sprawie.

Sygnatariusze

Mira Aleksiun; Jolanta Bara雟ka, biochemik; Jerzy Bal, genetyk; Ewa Bartnik, genetyk UW-IBB; Zbigniew Binienda, National Center for Toxicological Research; E. Bocian, Instytut Matki I Dziecka; Magdalena Boguta, genetyk; Barbara Bu貧ak-Jachymczyk, biochemik; Tomasz Bzdega, pracownik naukowy; Barbara Chyrowicz, nauczyciel akademicki; Micha Dadlez, IBB PAN; Jerzy Duszy雟ki, biochemik; Anna Dygas; Andrzej Dziembowski, biochemik, Uniwersytet Warszawski; Andrzej D簑gaj, biolog, Wroc豉w; Hanna Fabczak, biolog kom鏎ki; Stanis豉w Fabczak, biofizyk; Andrzej i Jolanta Friedman; Maria Ga趾owska, psycholog; Jerzy Ga趾owski, filozof; Pawe Golik, genetyk, Uniwersytet Warszawski; Miros豉wa i Piotr Hudymowie; Danuta Hulanicka, biochemik; Witold Jachymczyk, biochemik; El瘺ieta Katarzyna Jagusztyn-Krynicka, pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego; Marek K. Janiak; Andrzej Jerzmanowski, Wydzia biologii UW – IBB; Maria J璠rzejowska, lekarz; Andrzej Jurewicz, Centrum Bada Kosmicznych PAN; Janina Kaczanowska; Andrzej Kaczanowski; Anna Karo-Ostrowska, „Wi篥”, Instytut My郵i J霩efa Tischnera, Warszawa-Krak闚; Maryla Kiersnowska; Jan Koz這wski, Institute of Environmental Sciences, Uniwersytet Jagiello雟ki; S. L. Kazubski; Lech Korniszewski, lekarz; Paulina Kramarz, Uniwersytet Jagiello雟ki; Marta Kramarz, analityk metodyczny; Adam Krynicki; Dorota Kukli雟ka-Janiak; Andrzej Kubalski, biolog; Zofia Kurnatowska, archeolog; Stanis豉w Kurnatowski, archeolog; Leszek Ku幡icki, biolog; Ryszard Laskowski; Jerzy Leibschang, lekarz; Stanis豉w Lewak, biolog; Barbara Lisowska-Grospierre, naukowiec; Janusz Limon, lekarz; Jan Krzysztof Ludwicki, toksykolog; Adam υmnicki, biolog; Ewa Mackiewicz; Piotr Ma鎥owski, SGGW; Agnieszka Ma鎥owska, Zesp馧 Szk馧 Integracyjnych nr 62, Warszawa; Magdalena Markowska, Dept. of Animal Physiology; Hanna Marsza貫k, in. budownictwa; Jan Matuszkiewicz, geobotanik-ekolog, Instytut Geografii i PZ PAN, Warszawa; Tadeusz Mazurczak, lekarz, genetyk kliniczny; Bohdan Micha這wicz, lekarz, Akademia Medyczna, Warszawa; Agnieszka Mostowska, Wydzia Biologii UW; Jan Mostowski, Instytut Fizyki PAN; Janusz Mrozik, informatyk; Krystyna Niewiadomska, parazytolog; Jerzy Ostrowski, lekarz; Wojciech Ostrowski, ekonomista i dyplomata, Warszawa; Andrzej Paszewski, genetyk; Wanda Paszewska, dziennikarz; Andrzej L. Pawlak, Institute of Human Genetics PAN; Andrzej Podstolski, biolog; Maria Podstolska, redaktor; Pawe Pomorski, biolog; Ma貪orzata Prajer; Ewa Przybo – Razowska, zoolog, PAN; Iwonna Rahden – Staro, biolog, nauczyciel akademicki; J霩ef Razowski, zoolog, PAN (emeritus), cz這nek korespondent PAU; Joanna Rytka, genetyk; Maria S御iadek; Marek J. S御iadek, lekarz; Zbigniew Sieszycki, doradca gospodarczy; Ewa Sikora, biochemik; Krystyna Sikora, redaktor muzyczny; Jerzy Sikora, biolog; Krystyna Skwar這 – Sonta Wydzia Biologii, Uniwersytet Warszawski; Jolanta Sotowska – Brochocka, nauczyciel akademicki; Krzysztof Staro, biolog, nauczyciel akademicki; El瘺ieta Stawiarska, Akademia Medyczna; Adam Strzembosz, prawnik; Stanis豉w Szmigielski, lekarz; Zbigniew Szygu豉; Zofia 安ietli雟ka, genetyk; Ludwik Turko, fizyk; Jan Turnau, dziennikarz; Grzegorz W璕rzyn; Micha Witt, biolog molekularny, lekarz; Miros豉wa W這darczyk, mikrobiolog, nauczyciel akademicki; Edmund Wnuk – Lipi雟ki; Krystyna Wojciechowska, artysta plastyk; Piotr Wojciechowski, pisarz; Krystyna I. Wolska, mikrobiolog; Maria Wosiek, polonistka, historyk teatru; Andrzej Wr鏏el, neurofizjolog; Barbara Wr鏏lewska, prof. uniw.; Barbara Zab這cka PhD, Head of Molecular Biology Unit, Medical Research Centre; Krzysztof Zab這cki, biochemik; W這dzimierz Zag鏎ski, biolog; Jolanta Zagrodzka, neurofizjolog; Jacek S. Zaremba, lekarz; Janina Zawadowska, chemik; Wac豉w Zawadowski, matematyk; Agnieszka Zembro-ζcny, nauczyciel akademicki; Andrzej Ziemba; Piotr Zurek.

* * *

Organizatorem inicjatywy by prof. W這dzimierz Zag鏎ski